zaterdag 20 augustus

Shusaku’s Butterfly Dance Solo

Aanvang: +/- 17.00 uur (tijdens de opening van de expositie van Rita Kok).

Shusaku Takeuchi (1948) is een Japanse danser en choreograaf die zich in 1972 in Nederland vestigde. Hij studeerde beeldende kunst aan de Yoyogi Design School in Tokyo, maar deed in die tijd mee aan diverse performances van een groep jonge kunstenaars.

In Nederland begon hij te werken met Japanse Butho dansers Eiko Otake en Koma Takashi en de danseres Graziella Martinez en de clown Jango Edwards. In 1974 richtte hij zijn eigen gezelschap op waarin hij bewegingstheater en beeldend kunst combineerde in dans- en mimevoorstellingen. Naast zijn organisatie onder de naam Stichting Bodytorium ontwikkelde hij een gezelschap onder de naam Shusaku & Dormu Dance Theater. Shusaku’s Bodytorium-techniek is een mengeling van butoh, marshal art, aikido, yoga en Japanse pop-art. Dat laatste bestaat uit een soort avant-gardistische modernisering van traditionele Oosterse beweging en kostuums.

Shusaku Takeuchi is sterk beïnvloed door de Japanse danstraditie, maar ook de drie decennia in Europa hebben hun sporen achtergelaten. De voorstellingen van Shusaku & Dormu Dance Theatre ontstaan dan ook op het snijvlak van Oost en West en proberen te onthullen wat zich achter de façade van de beschaving bevindt.

Als Japans designer is hij aanhanger van de ruimtepsychologie: alle bewegingen en beelden krijgen betekenis door hun verhouding tot de omgeving. Zijn surrealistische schouwspel Temenos (1992) speelde zich af op een stukje niemandsland aan het Noordzeekanaal, in Floating Silhouettes (1994) dreven dansers, kikvorsmannen en alpinisten op het water van het Amsterdamse Oosterdok. En in The Package (1993) werd de kilte van de Westergasfabriek in Amsterdam gevuld met dagdromen van kantoorslaven. Ook in schouwburgproducties koos Shusaku voor een ruimtelijk decor zoals een woud van zwevende luchtbedden in Waswax (1995). En zijn gezelschap was de eerste groep die officieel mocht optreden op het Rode Plein in Moskou.

In 1999 werkte Shusaku voor het Nederlands Dans Theater II en in 2000 begon hij met de trilogie  (Sight), Windage (2001) en Land (2002) voor NDT III. In 2007 werkte hij in Den Haag aan ‘Het Butterfly Project’, daarvoor mobiliseerde hij dansers, muzikanten, en tachtig ‘vlinders’, gedanst door moeders en dochters. Met ‘Het Butterfly Project’ wil Shusaku licht brengen als tegengewicht aan de duisternis, het is de bedoeling dat er in alle hoeken van de wereld op een dag vlinders uitvliegen om de vredesboodschap uit te dragen. ‘The Butterfly Project’ heeft geen politieke strekking:  ‘Het gaat over schoonheid en tederheid. En is dus van alle mensen.’

Vlinderdans
Begin jaren tachtig danste Shusaku Takeuchi geregeld de zogeheten vlinderdans (Kocho-Mai), een ceremoniële dans die in het Japanse keizerlijk paleis werd uitgevoerd door dansers in vlinderkostuum. De dansers cirkelden volgens strikte regels om elkaar heen om natuurkrachten op te roepen ter bezieling van de beoefenaars. Shusaku dreef met zijn hedendaagse uitvoering van de vlinderdans mee op wat hij noemt ‘de nadagen van het hippietijdperk’. De boodschap van ‘love & peace’ sloot aan bij de strekking van deze traditionele dans: vrede vinden met de wereld om je heen. ‘Een vlinder is fragiel, maar zijn levenscyclus is krachtig – van een bescheiden rups groeit hij uit tot een prachtig wezen. Wanneer een mens in aanraking komt met prachtige dingen, zal zijn blik op de wereld verruimen. Hij zal meer in balans komen. En balans is een voorwaarde voor vrede’. De traagheid waarmee de bewegingen worden uitgevoerd is volgens Shusaku een antwoord op de jachtige, ongevoelige wereld waarin we leven.

Een mooi over de butterfly dance van Shusaku in de Volkskrant:
http://www.volkskrant.nl/theater/dans-voor-de-vrede~a852386/

Of kijk op facebook.

Toegang gratis, wij vragen een vrijwillige bijdrage.